ODB C1 – Duno C1 (2-3)
Dit was de eerste wedstrijd na de winterstop, die we overigens goed doorgekomen waren.
Want uiteindelijk hebben we bijna elke week 2 x kunnen trainen op het achterste veld.
In de aanloop naar deze wedstrijd voelde je dat de wedstrijd al onder de jongens leefde.
Natuurlijk want uit hadden we verloren en dat moest recht gezet worden.
Op zaterdag ie iedereen present. Zelfs Desley is er weer bij na een gekneusde teen.
In de warming up zie ik een stel gedreven gasten wat  bij de begeleiding dan ook weer goed is om te zien.

Als de wedstrijd aanvangt zie ik een ontketend ODB wat voetballend zijn tegenstander overklaste.
Kansen komen, zelfs een enorme kans maar de paal staat ons openingsdoelpunt in de weg.
Duno komt sporadisch over de middenlijn en probeert zijn spits met lange ballen te bereiken.
Met geluk valt de bal dan ook een keertje goed en uit een scrimmage scoort de spits van Duno.
Heel even zag ik de teleurstelling bij mijn jongens maar die is snel weg en we gaan onverminderd voort met ons spel.
Niet lang na de 0-1 wordt de bal over rechts voorgezet en schiet Murat de bal hard tegen de touwen.
Iedereen veert op nu gaan we erop en erover.
De aanvalsdrang van ODB wordt nog groter en het tempo ligt op dat moment heel hoog.
In een omschakeling weet Duno met heel mooi combinatie spel de 1-2 binnen te tikken.
Wat een rot moment want de scheidrechter fluit direct hierna het rust signaal.

Een beetje teleurgesteld komen ze de kleedkamer in wat weer snel plaatst maakt voor vechtlust.
We nemen een paar situaties door en spreken af vooral door te gaan met waar we mee begonnen waren.
Op conditioneel vlak moest Duno kapot gespeeld worden.

Als we de 2de helft starten vuren we aan staccato aan schoten af op de goal.
De lat de paal weten een 2 de doelpunt van ODB te voorkomen. Maar we gaan door.
Mooie aanvallen, tactisch goed veld spel en bij bal verlies de tegenstander direct afjagen.
Duno krijgt en heeft geen lucht meer en kan alleen nog maar de ballen naar voren jagen.
Het is invaller Desley die uiteindelijk dan toch die verdiende gelijkmaker op het bord zet.
Op dat moment zeg ik en nou gaan we hem winnen.
Hoe raar kan het lopen in het voetbal want we weten het net niet meer te raken.
Wat we deden en hoe we het deden het lukte gewoonweg niet.
Duno moet een ontzettende grote engel gehad hebben de ze voor ondergang behoed heeft.
Als Duno, door een misverstand, een corner mag nemen en die ook nog eens gescoord wordt ja, dan vraag je je wel eens af
hoe kan dit.
Aan de ene kant wel verklaarbaar want als je zelf niet genoeg scoort dat doet de tegenstander het uiteindelijk.
Zo wint de ploeg die het minst aanspraak mocht maken op de overwinning maar ja dat is voetbal.
Groot compliment wil ik nog geven aan de leidsman, aangesteld door de KNVB, deze mijnheer heeft de wedstrijd
uitstekend begeleid. Maar natuurlijk ook een compliment aan mijn jongens die zijn blijven knokken tot de laatste seconde.

Er zijn inmiddels weer 3 training geweest en we maken ons op voor de wedstrijd tegen Erasmus.
Deze moeten we gewoon weer winnen en blijven we in de race voor het kampioenschap in een toch wel spannende poule.

Een altijd trotse trainer en begeleiders.